Joske Elsinghorst: “Mensen die de regels maken of het geld beheren, kennen (te) vaak de praktijk niet”

Ze is een sprankelende persoonlijkheid en heeft wel wat met vuurtorens. Niet alleen vanwege haar rode haren, maar ook omdat ze voor velen een baken op de wilde levenszee is. Joske Elsinghorst is een op en top vrouwelijke onderneemster met doortastende mannelijke daadkracht. Met professionele deskundigheid en natuurlijke charme zet ze met haar bedrijf Overal Kansen prachtige maatschappelijke projecten neer zoals de kabouterroute. Ook is ze werkzaam als programmamanager bij Culturije. Voordat ze zzp’er werd heeft ze vijftien jaar bij het Graafschap College in Doetinchem gewerkt. Eerst als docent, later als leidinggevende. Daarvoor deed ze een opleiding Gezondheidswetenschappen in Maastricht. In haar (werkende) leven heeft ze met veel mensen, gemeenten, organisaties en bedrijven te maken (gehad). Een barst die ze steeds weer tegenkomt en waar ze aandacht voor wil is: mensen die het geld beheren of de regels maken, kennen (te) vaak de praktijk niet. Joske: ”Ik kan mij heel boos maken over mensen met hoge en coördinerende managementfuncties die zich niet dienend aan de praktijk opstellen. Ik geloof dat als dit meer gaat gebeuren iedereen fijner werkt: de mensen op de werkvloer, de leidinggevenden, het bedrijf of de school. En als je bijvoorbeeld met een school te maken hebt, zijn de kinderen ook gelijk gelukkiger. En daar draait het om: dat we allemaal met elkaar in gesprek zijn en daardoor blij worden.”

“Vanuit mijn ervaringen bij het Graafschap College weet ik dat ambtenaren de regels voor het onderwijs in het mbo maken en daarmee gelijk bepalen wat goed is voor de leerlingen, terwijl zij er volgens mij nog nooit een hebben gezien, gesproken of meegemaakt. Toen ik daar zelf leidinggevende was, maakte ik ook soms keuzes voor mijn docenten terwijl ik de praktijk niet kende. Zo gaf ik bijvoorbeeld een handvaardigheidsdocent dezelfde voorbereidingstijd als iemand die een theoretische les moest voorbereiden, terwijl dat helemaal niet reëel was. Gelukkig had ik een goede verhouding met mijn collega’s, waardoor zij mij durfden te corrigeren. Ik luisterde naar hen. Ik geloof namelijk in dienend leiderschap. Daar schreef de monnik Benedictus al ver voor de middeleeuwen over en het is dus niets nieuws. Het heeft te maken met goed luisteren en je verdiepen in de praktijk. Vanuit je rol als leidinggevende dien je ervoor te zorgen dat de mensen op de werkvloer hun werk zo goed mogelijk kunnen doen. Je moet vertrouwen op de deskundigheid van de mensen in de praktijk. Als leidinggevende of ambtenaar ben je niet meer of minder. Je hebt een andere rol. Degene die bijvoorbeeld het lasapparaat vasthoudt, is de deskundige. Je hoort hem in zijn werk te ondersteunen. Vaak zijn managers uit op een ego boost. Dat gold voor mij net zo goed. Ik wilde mijzelf en anderen iets bewijzen. Ik vond het stoer dat het mij lukte om leidinggevende en moeder te zijn en ook nog eens mensen blij te maken. Later ben ik daarvan teruggekomen. Nu ik dat aan mezelf heb bewezen, kan ik dat ego veel meer loslaten.“

Ik koos ervoor naast mijn leerlingen te gaan staan en naar hun werkelijkheid te luisteren.

Get of your high horse!

“Beleidsmakers, wethouders, managers en gemeenteraadsleden: get of your high horse! Kijk niet als een sociaal ridder te paard naar het voetvolk beneden. Kom van dat paard af en weet wat er speelt. Probeer je serieus in de ander te verplaatsen. Dat betekent dat je je soms ook kwetsbaar moet opstellen en je ego opzij moet zetten. Dat is best eng. Je krijgt dan namelijk ook te horen wat je niet goed doet. Dat is mij in mijn werk ook overkomen. Ik koos ervoor om naast mijn leerlingen te staan en naar hun werkelijkheid te luisteren. Dat betekende soms ook vloektirades aanhoren. In elke positie die ik heb gehad en waarin ik iets mocht bepalen heb ik altijd geluisterd naar de mensen die het werk gaan uitvoeren of de klant/leerling waar we met elkaar voor werken. Als ik fouten maak, probeer ik zaken bij te stellen. Ook als mijn ego dan gekwetst wordt. Als je met gemeenschapsgeld te maken hebt, moet je verstandig te werk gaan. De politiek heeft geld wat van ons allemaal is. In het publieke domein heb je verantwoordelijkheid om ervoor te zorgen dat het geld aan en voor inwoners goed besteed wordt.”

Joske doet haar best om bij een goed plan alle betrokkenen het gezamelijk belang te laten zien en voelen. Foto: Anja Onstenk

Gemeenschappelijk doel

“Het allerliefste zie ik dat leidinggevenden, gemeenteraadsleden en wethouders goed gaan luisteren naar het veld en de ambtenaren die daar thuis in zijn. Ik ben niet de enige die dit vind en ik zie ook al veel oud-collega’s, leidinggevenden en gemeenten zo werken. Ze zijn volgens mij nog in de minderheid, maar niet alleen.

Een moment van grote teleurstelling (en helderheid) is het moment dat ik me realiseerde dat 80% van de besluiten over geld of regels niet worden gemaakt op basis van inhoudelijke argumenten. Gedachten als  “O ja, dat komt mij goed uit” of “Die persoon gun ik het idee” of “Die persoon gun ik mijn geld wel of niet” of “We hebben geld over, wat doen we ermee” wegen vaak zwaarder dan de inhoud. Bij geld toekennen weegt geregeld het ego van de toekenner zwaarder dan de deskundigheid van iemand op een bepaald vlak. Nu ik dit weet probeer ik daarop in te spelen. Als er een inhoudelijk goed plan ligt, doe ik mijn best om de betrokkenen het gezamenlijke belang te laten zien en voelen.

Als we met meer vertrouwen en minder ego-gestuurd met elkaar om de tafel gaan zitten kunnen er barstjes gedicht worden. Soms moeten barstjes juist groter worden om te breken. Want niks is voor altijd en niet alles hoeft te blijven zoals het is. Soms kan in zo’n gesprek de grootste tegenstander van een idee een voorstander worden. Het gemeenschappelijk doel is hem dan duidelijk geworden. Als de situatie zich voordoet, spreek ik mensen in hun (hoge) positie aan op hun ego-gedrag. Maar je kunt de ander nooit veranderen, dus mijn motto is: verander de wereld, begin bij jezelf.”

Overal Kansen is het bedrijf van Joske

Portretfoto: Anja Onstenk

Deel dit artikel:

Ontdek meer artikelen

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Stuur mij een bericht:

Contactformulier

Wil je...

Als je vragen hebt, van wat voor een aard dan ook, voel mij gerust duchtig aan de tand.

Ben je nieuwsgierig naar mij geworden en/of wil je met mij in zee gaan: laat het weten. Jij bent altijd welkom in mijn netwerk. Als je wil kennismaken: in de ochtend drink ik graag koffie met je. In de middag thee. In de avond port.

Als je geïnterviewd wil worden over de barst in je leven, je bedrijf of de samenleving en jouw oplossing om hem te helen, laat van je horen!
Als je wil dat ik je zelfgeschreven boek bespreek, mag je mij een recensie-exemplaar toesturen.
Als je wil dat ik je een brief schrijf, doe ik dat. Voor 17,50 euro ontvang je post van mij met een heuse Rabarbara-postzegel in je brievenbus. Natuurlijk mag je mij ook een brief sturen. Ik ben dol op post! Mail mij in beide gevallen om adresgegevens uit te wisselen.